(17) Naôr Frankrijk

             Naôr Frankrijk
Diën zelfden dikken boer had drie jongens en twee dochters. Ze werkten in de keuken en molken er de koeien. Ze hadden zogezegd een Melkertbaan.
 Een van de twee kost êlen lekkeren mjèren (bloedworst) maôken, volgens franse receptuur. Die mjèren van eur, die ging in een dun velleken met een beetje sjalot.  Zulken lekkeren kost zij allênig maôr  maôken.  Wij kregen wel eens een stuksken van eur, waarmee ik wil zeggen dat ze wel iets kon, en ook wel iets goed had van binnen.
 Met die drie grote jongens, had  d’n dikken ’n ôôp gedonder. Tijdens het werken op de boerderij maakten ze een hele dag ruzie, vloekten en tierden op makaôr als een paar vechtende honden.
Het  ging met die dwarskoppen van geen kanten. Er vloog ook wel eens een riek of een ander stuk handgereedschap naar ulder’n kop.
De vloeken waren gewoonlijk  niet te tellen! .
Als de enen zei : ”links”  dan riep de’n anderen ”rechs”.
Werd er ”aju” tegen een pjèrd geroepen, dan riep er enen: ”hôh”, gevolgd door meerdere grote vloeken.
 Een van de drie had er op zeker ogenblik zijn zakken van vol en dacht bij zich zelf: 
stikken  jullie  g.v.d  allemaôl  maôr, ik gaôn naar Frankrijk om voor mij zelf een affaire  te beginnen”  waarna hij vertrok.
 Een paar weken ná  zijn emigratie werd Sjuul,  een broer van de ‘emigrant’,op Klôôster gesignaleerd, waarna er enen die hem tegen kwam en zich vergiste aan hem vroeg:
”Eh , Sjûûl, zijde gij al wêêr  trùg  uit Frankrijk?”  waarbij hij toen  zei :
 ”Jaô,  g.v.d.  ik verstaôn  die mensen  daôr nie,  verdomme
want  ze  praôten  daôr   allemaôl  Frans,  nondedzjú!”opUlsterse  kermis”..s  mêê ‘m” alle instructiesrgetenden tegen hem gezegd, dat hij gewoon maar in he midden van de doellijn mo